خیابان سپه قزوین که به روایتی قدیمی ترین خیابان ایران است در زمان شاه طهماسب صفوی مابین مسجد جامع و کاخ سلطنتی احداث شد تا دو نهاد حاکمیت و مذهب را به هم متصل کرده و با یک شهرسازی مستحکم نشانه ای از اقتدار حکومت صفوی باشد. این خیابان در زمان سعدالسلطنه از حکام دوره قاجار دچار تغییراتی شده و در بدنه ی آن ابنیه تجاری به واحدهای مسکونی اضافه شده و میهمان سرایی نیز در جنوبی ترین قسمت آن احداث می گردد. در زمان پهلوی اول با احداث ایستگاه راه آهن میهمانسرا تخریب شده و خیابان سپه به سمت ایستگاه راه آهن در جنوب شهر امتداد پیدا کرده در سر راه خود کاروانسرای سعدالسلطنه را نیز تخریب می کند. در زمان پهلوی دوم و پس از انقلاب نیز تعدادی از ابنیه اطراف این خیابان تخریب و بازسازی شده اند. این پروژه با بررسی خطوط تاریخی سعی در احیای خیابان تاریخی داشته و با تکیه بر حرکت پیاده دست به تعریض پیاده راه ها و محدود کردن حرکت سواره زده است و با سنگفرش کردن این خیابان سعی نموده تا با ایجاد تفاوت با سایر خیابان ها القایی از حس تاریخی بنماید. همچنین با پاک سازی بدنه ها و بازگرداندن هر بنا به سبک دوره ای که ساخته شده این خیابان را به موزه معماری صد سال اخیر شهر قزوین تبدیل کرده است. ت
Go to top